ببينیم که به طور مطلق به خود و جهان اطرافشان مینگرند و با همین روحیه، در حال به هم زدن آرامش روحی و معنوی جامعه هستند؛ فقیر و غنی و باسواد و بيسواد هم ندارد، به گستره این جامعه بزرگ، هر کسی میتواند بر اسب سرکش نفس خود سوار شده، همه چیز را در چشم بر هم زدنی به هم ریخته و نابود کند.
حکایت این روزهای جامعه ما، نمونه آشکار تضادهای اخلاقی و اجتماعی در گفتار و رفتارمان است.
بارها دیدهاید که در رانندگی، حقوق شهروندی، احترام به شخصیت اجتماعی یکدیگر و حتی رعایت حقوق دیگران به اندازهاي عجول و بیتفاوت هستیم که به راحتی میتوان از شیوه رانندگی در خیابانهایمان یا صبر و تحمل در فضای جامعه یا محیط اطراف زندگی خودمان متوجه آن شویم.
اما در گفتار، آنقدر قربان و صدقه هم ميرويم و ادعا و غرور داریم که یکی نداند، گمان میکند در چه آرمان شهری زندگی میکنیم!
زیر تیغ، سریال تأثیرگذار و خوشساخت این روزهای شبکه یک، نمونهاي از تلنگرهایی است که نشان میدهد چقدر راحت کاخ حرفهایمان با بمب رفتارها نابود میشود!
دنیای فانتزی رفاقتی طولانی که عیار سختی و مشکلات اجتماعی، باعث درگیری در آن شده، بستر داستانی جالب و واقعی از زندگی امروز مردم ایران است. این سریال آنقدر به وضعیت زندگی امروز مردم ایران نزدیک است که به خاطر شباهتهای بسیار، باعث واکنش مخاطبان شده و حتی برخیها را مجبور به اظهارنظرهای عجولانه نسبت به پخش آن کرده است، اما واقعیت ملموس

به خاطر ساخت شخصیتها و فضای این سریال و تأثیر این تراژدی است که در بند بند ماهیت و ساختار آن، درست به هم متصل شده و ذهن مخاطب را با تمام قدرت در اختیار گرفته و توانسته فکر او را به این موضوع جلب کند. در واقع، اثر رسانه، زمانی پدیدار میشود که بتواند بیواسطه درون جامعه خود را با تشکیل فضای خیر و شر به تصویر بکشد تا خود مخاطب در معرکه عقل خودش برای رسیدن به نتيجه لازم تلاش کند.
در این میان، نباید از تلاش هنرمند در بازی گرفتن از چهرههای قابلش در این سریال گذشت؛ فاطمه معتمدآریا، پرویز پرستویی، آتيلا پسياني،
ادامه مطلب

نوشته شده در دوشنبه شانزدهم بهمن 1385ساعت 11:43  توسط Hassan Golbakhshi
|